Geschiedenis van Mahuset

Ontstaan op het schoolplein

De vroegste instellingen van Mahuset waren geen staten. Vanaf januari 2011 hielden leerlingen van de Burgemeester de Wildeschool, een Nederlandse basisschool, fanclubs en rollenspelgroepen in stand. Team Pika Pika, op 13 januari 2011 opgericht door Nuri van Dijk en Ewout B., was de eerste; andere volgden en gingen op in de PP-clubs.

De clubs hadden een rudimentair bestuur, met onder meer een punten- en niveausysteem, de PP-punten. Aanhangers heetten Pikalovers en hun tegenstanders Pokéhaters, en de twisten tussen beide staan bekend als de Pikawars. De PokePika-theorie beschouwt deze clubs als de werkelijke oorsprong van Mahuset, al wordt zij niet door iedereen aanvaard.

De stichtingsdatum die de staat zelf aanhoudt is 29 mei 2012, toen Emiel van der Huijsen, na op Wikipedia over Sealand, Seborga, Molossia en Talossa te hebben gelezen, het Koninkrijk Ihuset uitriep. De pagina daarover op MicroWikia bracht het eerste contact met de bredere micronationale gemeenschap.

Het Koninkrijk

Het voorbeeld van Ihuset bracht klasgenoten ertoe eigen micronaties op te richten, en Ihuset begon deze op te nemen, samen met de Cookielandse en Kittylandse Staten, informele projecten van de jongere broer van Van der Huijsen. De vereniging met de naburige koninkrijken Matsia en Radon kreeg de naam Verenigde Naties van Mahuset, later Koninklijke Verenigde Naties van Mahuset, met een symboliek ontleend aan het oude Rome en het graafschap Holland.

In november 2012 ging de unie op in het Koninkrijk Mahuset, een constitutionele monarchie onder koning Emiel van der Huijsen. Het verklaarde zich op 21 maart 2013 onafhankelijk van Nederland in een bericht op Hyves: Wij, het volk van Mahuset, verklaren onszelf onafhankelijk van het Koninkrijk der Nederlanden.

In de MicroWikia-chat koppelde de koning die dag de aankondiging aan een binnenlandse politieke crisis: zijn hond was gestorven. Toeschouwers konden beide moeilijk met elkaar in verband brengen.

Eniakisme en het Triomfantelijke Tijdperk

Het Eniakisme, aangenomen als staatspseudo-ideologie, is naar algemeen wordt aangenomen vernoemd naar de ENIAC-computer. Het verenigde non-interventionisme, gematigd nationalisme en monarchisme met steun voor directe democratie, dierenrechten en sociaal liberalisme. Het leidde tot veroordeling door Hasanistan en Akharnes en kostte Mahuset zijn pluralisme: de Eniakpartij werd de enige partij.

Het koninkrijk bouwde voortvarend op, met ministeries, staatsbedrijven en een naar Nederlands model ingericht onderwijsstelsel, en legde cifa, een aardappelgratin met oude Goudse kaas en spekreepjes, vast als nationaal gerecht. Matsia en Radon, die zich om ideologische redenen hadden afgescheiden, namen het Eniakisme over en sloten zich weer aan. Het Triomfantelijke Parlement volgde.

De legergeschillen

De regeling brak op het leger. Van der Huijsen wilde één verenigde krijgsmacht; XO verzette zich op filosofische gronden tegen elke krijgsmacht; Nuri van Dijk bepleitte afzonderlijke territoriale strijdkrachten. Niemand gaf toe. Van der Huijsen trok Ihuset terug en het koninkrijk viel, nadat de Eniakistische centralisatie was gebotst met de federale structuur die Mahuset had laten groeien.

Verval en herleving

Er volgden staten zonder succes: het Medekoninkrijk Krasota, gevormd door Matsia en Radon; een heropgerichte Koninklijke Unie van Mahuset, die uiteenviel door nieuwe geschillen tussen Van der Huijsen en Van Dijk; en het Keizerrijk Alkmaar. Mahuset trad ook toe tot het Keizerrijk Constantidium, een blok binnen de Nederlandse sector dat was opgezet om de Ashukov-Federatie af te schrikken en dat spoedig ineenstortte.

Tegen het einde van 2015 bestond er geen entiteit met de naam Mahuset meer onafgebroken. Wat overbleef was een netwerk van vriendschappen.

Het Eedgenootschap maakt aanspraak op opvolging in recht, in waardigheid en in grondgebied van acht voorgangerstaten: het Koninkrijk Ihuset, het Koninkrijk Matsia, de Verenigde Naties van Mahuset, het Koninkrijk Mahuset, het Medekoninkrijk Krasota, de Koninklijke Unie van Mahuset, het Keizerrijk Alkmaar en de Cookielandse en Kittylandse Staten.

Het vroege Eedgenootschap

Het Eedgenootschap werd op 3 januari 2016 opgericht en vormde op de 8e zijn eerste regering, met vijf deelstaten en de Vrijstad Lazië, uitgesneden op de plaats waar verscheidene daarvan samenkwamen. Er werd een grondwet aangenomen en in februari werden Virgo en Sternië geannexeerd.

De ambitie overtrof het vermogen. Besprekingen over een politieke unie met het Kanaat Nedland, bij referendum in beide staten goedgekeurd, strandden op de titels van de twee hoogste ambten en op de vlag. Er volgde een federale shutdown, bedoeld om de encyclopedie-artikelen over Mahuset te herschrijven en zijn statuten te publiceren. Die duurde negen maanden en slaagde slechts ten dele.

Tijdens Spygate werd Van der Huijsen in juli 2017 in een Abeldaanse chatroom beschuldigd van spionage voor Shorewell, waarna de betrekkingen met Abelden bevroren. Zij werden hersteld zodra de zaak als een misverstand werd afgedaan.

Mahuset hield in januari 2018 zijn eerste verkiezing. Van der Huijsen werd herkozen; Stephen Freayth verwierf het premierschap met 61,1 procent tegenover medeoprichter XO, die Leider van de Oppositie werd. Vervolgens haalde de Lazische Kamer het quorum herhaaldelijk niet, en de geschillen van december 2018 over sociale wetgeving verhardden tot een crisis.

Het referendum van 2019

Op 23 februari 2019 werd het kiezerskorps — negen personen — gevraagd of er een orgaan buiten de grondwet moest worden ingesteld, met de bevoegdheid de rechts- en bestuursorde van het Eedgenootschap opnieuw vorm te geven. Alle negen brachten hun stem uit. Eén stem was ongeldig en de overige acht waren voor. Er werd niets tegen georganiseerd; wat het nieuwe orgaan moest opstellen, staat beschreven op de pagina's over politiek.

De Lazische Kamer en het Hooggerechtshof werden geschorst en de Nationale Conventie van 2019 kwam ervoor in de plaats. XO deed in mei van dat jaar afstand van zijn burgerschap, waardoor de Sociaaldemocraten nog één zetel in de Kamer overhielden; in oktober werden de ministeries teruggebracht tot hun huidige aantal. Nuri van Dijk vertrok in november 2021.

Consolidatie en inkrimping gingen hand in hand. Nieuw Brennonië trad in juni 2020 toe; de maand daarop bracht de Hasanistaanse erkenning van de aanspraak op Virgo, en in 2022 werden de twee republieken één. Die zomer riep de regering ook een openbaar forum bijeen over wat zij een burgerschapscrisis noemde, en in november volgde het Batyr Bloc.

Het moderne Eedgenootschap

In maart 2023 hernoemde Mahuset zijn twee hoogste ambten naar oude Nederlandse republikeinse voorbeelden. Op 11 juni kwam de Lazische Kamer voor het eerst in drie jaar bijeen, erkende zij unaniem de legitimiteit van de Nationale Conventie en verleende zij het Eedgenootschap het wapen dat het nog altijd voert. XO was in januari van dat jaar definitief vertrokken.

Sindsdien is consolidatie de richting geweest. De krijgsmacht werd in 2024 gereorganiseerd. In augustus 2025 schafte de Nationale Conventie haar eigen constitutionele commissies af; daarnaast bracht de regering een aantal zelfstandige diensten onder ministerieel gezag en herschikte zij het kabinet. In juli 2026 liet de Conventie haar project om een volledig stelsel van wetboeken op te stellen varen.

Mahusetdag markeerde in mei 2026 veertien jaar. Het Eedgenootschap bestaat inmiddels meer dan tien jaar, langer dan het monarchistische tijdperk en zijn mislukte opvolgers samen. Wat het in die tijd is geworden, staat beschreven in het overzicht.